อ้วน
ชีวิตคนเราเลือกเกิดไม่ได้ ทำได้แค่เพียงเลือกที่จะมีชีวิตอยู่เท่านั้น คือความจริง ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ นับแต่เกิดมาเป็นคน ผ่านร้อน ผ่านหนาว มีทั้งเรื่องที่น่าจดจำและเรื่องเลวร้ายที่แสนเจ็บปวด มันผ่านไปแล้ว บางคนว่าไม่ควรจดจำ จริงๆวันเวลามันก็ลบความเจ็บปวดจนหมดสิ้นเหลือไว้แต่ “ความทรงจำที่เลือนราง” เมื่อเกิดมาแล้ว ก็ต้องดำเนินชีวิตไปจนกว่าวาระสุดท้าย จงทำสิ่งที่เหลือให้เป็น “ความทรงจำที่ดีตลอดไป” นี้เป็นความทรงจำ...ของฉันตั้งแต่วัยเด็ก จนถึงวัยกลางคน หนึ่งชีวิตที่ผ่านหลายสิ่งหลายอย่าง และยังไม่รู้จุดจบมันอยู่ที่ใด ? ความทรงจำที่ไม่ลืม แม้นวันเวลาจะเนินนาน ฉันยังจำได้ แม้นหลายเรื่องควรจะลืม...?
2
กว่าจะเกิดก็วุ่นวาย เด็กหญิงบุรินทร์ พุ่มหริ่ง ตามใบเกิดไปเกิดที่โรงพยาบาลหญิงแถวอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ กรุงเทพมหานคร ในใบแจ้งเกิดบอกว่า เกิดวันพุธ ที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2515 เวลา 2.29 น. ปีกุน
3
คนอะไรมีใบแจ้งเกิด2ใบ
4
พ่อชื่อบุญยัง พุ่มหริ่ง อายุ 24ปี